Porady- psychologa .pl   ...i po problemach
Bezpieczne wakacje
dodano: 08.08.2013

Happy childhood
Wakacje to czas, w którym rodzice kierują uwagę na swoje pociechy, gdyż w czasie wyjazdów i podróży na dzieci czyhają różne niebezpieczeństwa. Nadmierna ilość wolnego czasu owocuje inicjowaniem przez dzieci sytuacji zagrażających zdrowiu. Niestety nie ma idealnego sposobu zapewniającego maksymalne bezpieczeństwo, jednak stosując pewne środki ostrożności możemy zminimalizować stopień ryzyka.

Mimo wszelkich zagrożeń czyhających na nasze dzieci w czasie wakacji nie powinniśmy zniechęcać się. Jest szereg możliwości ograniczających ryzyko, które nie oszukując się, występuje wszędzie. Obowiązkiem rodziców jest zdobycie odpowiedniej wiedzy, zachowanie zdrowego rozsądku i dobre wykorzystanie środków ochrony. W takim wypadku wypoczynek powinien przebiegać szczęśliwie i bez większych problemów.

Rodzice zobowiązani są w szczególny sposób zadbać o bezpieczeństwo swoich pociech. Zwłaszcza małe dzieci muszą pozostawać pod stałą opieką osób dorosłych. Z dzieckiem należy odbyć przedwakacyjną rozmowę na temat sytuacji, z jakimi mogą się spotkać. Należy zrobić to w sposób delikatny, aby dziecko nie postrzegało czasu wolnego tylko jako źródła nieustającego zagrożenia. Można np. w zabawie pytać dziecko, jak postąpiłoby w potencjalnej sytuacji kryzysowej, wymyślać historie bohaterów, którzy postąpili niewłaściwie i zapytać dziecko, jak bohater mógłby zareagować inaczej. Należy uświadomić dziecko do kogo może zwrócić się o pomoc, upewnić się, że zna podstawowe telefony alarmowe np. 112. Na jakie tematy rodzic powinien zwrócić szczególną uwagę w trakcie przedwakacyjnych rozmów? Dziecko powinno wiedzieć, że nie może kontaktować się z obcymi mu osobami, również tymi, które powołują się na znajomość z rodzicem np. przedstawiając siebie jako koleżankę z pracy rodzica. Powiedzmy dziecku, że nie wolno przyjmować prezentów ani słodyczy od nieznanych mu osób. Dziecko musi wiedzieć, że nie wolno mu oddalać się z nieznajomym ani wsiadać do żadnych samochodów. Podczas nieobecności rodzica dziecko nie może otwierać drzwi do mieszkania bez konsultacji z rodzicem. Rodzic powinien być poinformowany kiedy i z kim dziecko wychodzi na podwórko oraz znać godzinę, o której dziecko wróci. Dziecko musi wiedzieć, gdzie dokładnie może się bawić oraz które miejsca są niebezpieczne i nie nadają się do zabawy.

 Źródłem niebezpieczeństwa dla Waszych dzieci może być niewłaściwe korzystanie z Internetu. W tej sprawie najistotniejsza jest rozmowa z dzieckiem, wspólne ustalenie zasad korzystania z Internetu i metod reagowania w sytuacjach zagrożenia. Pomocne w tym są programy filtrujące, ustawienie tak zwanej kontroli rodzicielskiej. Kontrola rodzicielska polega na możliwości ustawienia ograniczenia dostępu dziecka do wybranych treści w Internecie, ustalenie limitu czasu korzystania z komputera i Internetu, kontroli dostępności wybranych programów i aplikacji, kontroli dostępności do wybranych gier. Programy tego typu dają czasem możliwość śledzenia aktywności dziecka on-line, włącznie z raportowaniem rodzicom treści rozmów i korespondencji prowadzonych przez dziecko przy użyciu Internetu.

Zatłoczone plaże, dworce, centra handlowe to miejsca w których nasza pociecha może się zgubić. To niezwykle stresująca sytuacja dla rodziców i zgubionego dziecka. Stracenie z oczu ukochanych rodziców to dla malucha szok związany z nagłą utratą poczucia bezpieczeństwa. Policjanci, pracownicy ochrony, czy też zwykli ludzie często mają trudność z porozumieniem się z młodym człowiekiem, gdyż często jest zapłakany, roztrzęsiony i przede wszystkim przerażony. Tutaj z pomocą przychodzą opaski, na których umieszcza się dane kontaktowe do rodziców dziecka. Jest to jeden ze sposobów na zwiększenie bezpieczeństwa w czasie wakacji, nie należy jednak zapominać o rozmowie z maluchem i wytłumaczeniu mu, jak należy postępować. Dziecko powinno wiedzieć, że jeśli zgubi się np. w centrum handlowym to o pomoc najlepiej jeśli zwróci się do innej mamy, osoby z dzieckiem, sprzedawcy w sklepie lub ochroniarza, ubranego w charakterystyczny strój. Najważniejsza jednak jest obserwacja własnego dziecka, gdyż teoretycznie każda osoba może stanowić potencjalne zagrożenie.

Wakacje nie zawsze spędzamy na wyjazdach, wtedy dzieci chętnie korzystają z placów zabaw. Warto zwrócić uwagę, aby plac nie znajdował się przy ruchliwej ulicy. Spaliny i hałas psują dobry wypoczynek. Ważne jest również ogrodzenie terenu zabaw, sprawna furtka uniemożliwi smykowi ucieczkę na ulicę. Rodzic powinien obejrzeć zabawki, z których korzystać będzie maluch. Chodzi tu o ich stan techniczny, powierzchnie zabawek powinny być gładkie, bez odprysków farby. Pamiętajmy też o czystości piaskownic, każda powinna być przykrywana na noc.

Lato to czas, kiedy nasze dzieci narażone są na poparzenia słoneczne i udar. O ochronie przed słońcem należy pamiętać zawsze. W tym celu stosuje się kremy z filtrem, czapeczki lub chustki na główkę. Pamiętajmy też o nawadnianiu dziecka, które biegając wypaca wodę. W godzinach największego nasłonecznienia lepiej pobawić się z dzieckiem w domu.

Podróże samochodem bywają uciążliwe, zwłaszcza w trakcie upałów. Jazdę samochodem najlepiej rozpocząć w godzinach porannych, a w oknie powiesić osłonkę przeciwsłoneczną. Warto robić przystanki, aby dziecko mogło wyjść z samochodu, zaczerpnąć świeżego powietrza. Nigdy nie zostawiajmy śpiącego dziecka samego w samochodzie.

Jeśli nasza pociecha spędzi wakacje na obozie lub koloniach powinna wiedzieć, co zrobić w razie sprzeczki z rówieśnikami. Obowiązkiem opiekuna grupy jest interwencja i pomoc w rozwiązaniu konfliktu. Ustalmy też z dzieckiem, że codziennie np. wieczorem do niego zadzwonimy. Pieniądze lepie przekazać wychowawcy, aby codziennie wydawał dziecku ustaloną kwotę na drobne wydatki. Uchroni to nasze dziecko przed zgubieniem lub kradzieżą pieniędzy. Upewnijmy dziecko, że jeśli zajdzie taka potrzeba zawsze po nie przyjedziemy i zabierzemy do domu. Dotyczy zwłaszcza dzieci, które pierwszy raz wyjeżdżają na obóz lub w wypadku dzieci szczególnie nieśmiałych.

Małe dziecko mały problem, duże dziecko duży problem – każdy rodzic to wie. Nad małym dzieckiem mamy kontrolę, problem zaczyna się w okresie dojrzewania, kiedy nastolatek robi wszystko, aby uniknąć rodzicielskiego nadzoru. W pewnym momencie przychodzi czas na samodzielne wakacje i czas na spokojną i szczerą rozmowę dotyczącą bezpieczeństwa. „Dzieci są z natury ciekawe wszystkiego, co wydaje się mieć związek z dorosłością. Jedni sięgają po środki psychoaktywne z ciekawości, chęci poszukiwania nowych doświadczeń, wypełnienia czasu czy poszukiwania przygód.”[1]

Wakacyjny wyjazd nastolatka np. z grupą przyjaciół może skutkować zetknięciem się młodego człowieka z papierosami, narkotykami i alkoholem. Nastolatek działając pod presją kolegów, z czystej ciekawości lub aby pokazać jaki jest „dorosły” może sięgnąć po używki. Jednym z najskuteczniejszych czynników powstrzymujących młodych ludzi przed używkami są rodzice, którzy są gotowi poświęcić dziecku swój czas. „Im więcej rodzice angażują się w życie dziecka, tym pozytywniej młodzi ludzie myślą o sobie i tym większa szansa, że przychylnie zareagują na poglądy rodziny”.[2] Ustalone jasne zasady dotyczące picia alkoholu będą wskazówką do podejmowania przez dziecko decyzji. Nastolatek  powinien wiedzieć, że rodzic nie godzi się, aby dziecko piło alkohol, w tym także piwo. Te same zasady obowiązują palenia papierosów czy brania narkotyków. Uświadommy młodemu człowiekowi, jakie będą konsekwencje złamania tych zasad i trzymajmy się ich. Nastolatek powinien być świadomy, jakie ryzyko niesie za sobą picie alkoholu, palenie czy branie narkotyków. Nawet najmniejsze ilości szkodzą młodemu, jeszcze rozwijającemu się organizmowi. Młody człowiek powinien wiedzieć, jak ma radzić sobie z presją rówieśników. Pamiętajmy też, że rodzice sami są przykładem dla dzieci. Nie powinni więc nadużywać alkoholu czy palić papierosów przy dziecku. „Kształtowanie postaw wobec środków psychoaktywnych rozpoczyna się od wczesnego dzieciństwa(…) Należy lansować modę na niepalenie, niepicie alkoholu czy niezażywanie innych substancji. Przykład rodziców powinien uczyć, że tabletka, papieros, kieliszek alkoholu nie są właściwymi środkami zaradczymi na zaistniałe trudności”[3] Drugą ważną kwestią do poruszenia jest bezpieczny seks. Chociaż rodzicom trudno uwierzyć, że ich dziecko mogłoby rozpocząć współżycie, to jednak w pewnym momencie to nastąpi i dziecko powinno mieć podstawową wiedzę na temat chorób przenoszonych drogą płciową, ciąży, wirusa HIV oraz metod zapobiegania im. Rodzic może zacząć taką rozmowę od tego, że kocha swoje dziecko i nie chce, żeby przytrafiło mu się coś złego. Rodzic powinien powiedzieć, że chciałby upewnić się, czy dziecko zna podstawowe zasady, jak chronić siebie i innych przed np. chorobami, ciążą. Oczywiście, że rodzic wolałby, aby jego dziecko powstrzymało się od aktywności seksualnej do czasu, kiedy będzie w ich przekonaniu dorosłe, odpowiedzialne. Jednak to dziecko samo zadecyduje, kiedy będzie na seks gotowe. Rodzic nie może czekać, aż dziecko samo przyjdzie do niego z pytaniami. Trzeba zacząć rozmawiać dostatecznie wcześnie, kiedy nie zapadły u dziecka żadne decyzje dotyczące jego życia seksualnego. Miła atmosfera oraz używanie jasnego i zrozumiałego dla dziecka języka sprzyja rozmowie. Lepiej unikać stosowania gróźb i kar, bo nastolatek przestanie słuchać.

Należy pamiętać o tym, że najważniejsze jest obustronne zaufanie. Kształtuje się ono od wczesnego dzieciństwa. Dziecko, które widzi, że jest traktowane jak partner w rozmowie, a nie przedmiot samo chętnie zwróci się do rodzica, jeśli będzie miało jakieś pytania. Wieloletnia praca rodziców i wkład włożony w wychowanie, przekazywanie wartości zaowocuje tym, że dziecko nie będzie chciało zawieść swoich rodziców. Będzie pamiętało i respektowało zasady bezpieczeństwa, które wprowadzi do swojego systemu wartości.



[1] Narkomania podręcznik dla nauczycieli, wychowawców i rodziców Z. Juczyński Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2008

[2] Narodowa kampania antynarkotykowa Ministerstwo Zdrowia Rządu Australijskiego strona internetowa: www. drugs.health.gov.au

[3] Narkomania podręcznik dla nauczycieli, wychowawców i rodziców Z. Juczyński Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2008

Tagi: , , , , , , ,

 
Copyright ©2013 Porady-psychologa.pl